رسیدن به آسمایی: 10.05.2010 ؛ نشر در آسمایی: 11.05.2010

سید همایون شاه عالمی


در باره ی مادر

در باده ی مادر بسی ها قصه دراز است
هرنغمه در این زمزمه در سوزش ِ ساز است
با مهر ِ رخش مهر به اولاد تراز است
در اوج ِ سخایش همگی پنجه ی باز است
دردیر فقط اوست یکی محرم ِ راز است
احساس وجودش همه در سوز و گداز است
از مادر ِ پر مهر نوازش به نواز است

----

از جام ِ جم ِ اوست جهان گشته درخشان
از عشق ِ دل ِ اوست همه رحمت ِ یزدان
از حب ِ کثیرش زده سر چشمه ی عرفان
از لطف برون گشته ز قلبش همه احسان
از اوج ِ سخایش همه کس تا به نیاز است
از مادر ِ پر مهر نوازش به نواز است

----

در رنگ محبت کشد او پرده ی الوان
باران ِ بقایش ِ شده چون ابر به نیسان
از دست ِ بهارش شده فرزند گلستان
او بعد ِ خدا گشته که سازنده ی انسان
آواز ز اوصاف ِ دلش تا به فراز است
از مادر ِ پر مهر نوازش به نواز است
----

با موج ِ تبسم بکشد اوج به گفتار
الفاظ ِ محبت ز لبش گشته گهر بار
در صبر و تحمل بنگر دامن ِ کهسار
او معبد ِ عشق است در این عالم اسرار
در قبله ی او بنگری گر راه ِ عجاز است
از مادر ِ پر مهر نوازش به نواز است

----

دل پاک کند با سخنش زآهن ِ زنگار
او بعد ِ خدا گشته به آدم چو نگهدار
ای مرد برون آی تو از پرده ی پندار
در اوج ِ شب ِ تار ببین مطلع ِ انوار
هر خواب به گهواره ی آغوش به ناز است
از مادر ِ پر مهر نوازش به نواز است

----

از خویش به اولاد چه غافل شده مادر
با گردش ِ این چرخ مقابل شده مادر
از رحمت ِ یزدان چو نازل شده مادر
گر بحر ِ حفیر است به ساحل شده مادر
او رفت دلم گشته بسوزست به ساز است
از مادر ِ پر مهر نوازش به نوازاست

----

گویی که دعای تو ز افلاک گذر کرد
از سوز ِ جگر خاست، خطرناک گذر کرد
در آب چو آتش ز دل ِ خاک گذر کرد
پیمود بسی راه چه بی باک گذر کرد
بهتر که رضایی تو ز تسبیح و نماز است
از مادر ِ پر مهر نوازش به نوازاست

----

رفتی و دل از فرقت تو خون شده بسیار
دل واپسی در هجر چو مجنون شده بسیار
اشکم بخدا ریخته گلگون شده بسیار
نامت چو به لبهای (همایون) شده بسیار
این چشم بدرمانده شب و روز که باز است
از مادر ِ پر مهر نوازش به نوازاست



10 می 2010 م
وزیر اکبر خان مینه
کابل افغانستان